واقعا از دیدن نسل جدید تعجب می کنم. هیچ انگیزه ای ندارن برای ادامه دادن درسشون. فقط می خوان یک مدرکی بگیرن. مقاطع بالاتر بهتر است البته. و همچنین افرادی که کنکور می دن باز هم پرتلاش تر اند از بی کنکوری ها. یک عده مثل ما دنبال اینه که با استادا، خوب کار کنن ولی استاد وقت نمی ذاره. و یک عده مثل اینها می خوان حتی نیان دانشگاه و یک مدرککی هم بگیرن. واقعا تعجب می کنن از دیدنشون. این هم هست که رقابت بین افراد بی تلاش راحت تر هست و افرادی که کمی تلاش کنن زودتر موفق میشن. گاهی به سرم می زنه دوباره از کارشناسی شروع کنم و یا کارشناسی ارشد و تو یک رشته جدیدتر! اما فعلا همین رو پیش بریم تا ببینیم چی می شه.
و اما دوست من شما برای ما دعا کن. برای بیدار شدن نسل جدید از خواب زمستونی خیال های پوچ و بی انگیزگی. همین طور برای ما که دنبال تلاشیم ولی راهنماها وقت نمی گذارن.
می دونی چیه؟ احساس می کنم نسلی هستیم که این وسط گیر افتادیم. استادامون وقت برای ما نمی ذارن چون وقت ندارن و اولویت های دیگه ای دارن. و دانشجویانمون هم باز برامون وقت نمی ذارن؛ چون اون ها هم اولویت های پوچ دیگه ای دارند! رواقع ما نسل وسط هستیم که کسی برامون وقتی نداره!
و اما تو برامون دعا کن دوست من، بارها و بارها...!
نوشته شده در یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۵ساعت 10:16 PM توسط آزمودن|
برچسب:
نویسنده: کیان موسویپور