چه خوب که تو رو دارم. خدا رو شکر. تو اومدی که با همه مهربونیهات زخم هام رو دوا کنی احتمالا.یا اینکه مرحم باشی برامون.
سایه ات بمونه بالای سرم تا همیشه و بسازیم با همسازی هم، تو این روزگار ناکوک و بی کوک.
عزیزدلم مرسی به خاطر بودنهات
برچسب:
نویسنده: کیان موسویپور