ای اهل حرم که چشم در راه اند.

حیف این همه هزینه که می شد برای گره گشایی کلی از مسایل مردم همون شهر مورد استفاده بشه.

چه طفلان مسلم چشم در راه...

چه حرهای زمان که ازادی از بندها و فقر رو در انتظار اند...

چه زینب ها که به تنهایی دارن بار کل خونواده رو به دوش می کشن و با چنگ و دندون از خونواده شون مراقبت و حمایت می کنن...

چه تب دارها که در جنگ با بیماری اند و به درمان نیاز دارن...

چه علی اصغرها در دود اعتیاد اولیا خود به اعتیاد در همان کودکی و مرگ محکوم اند...

به راستی اولیا نگران رقیه ها، زینب ها، حرها، علی اصغرها، طفلان مسلم زمان حال اند؛ شما نگران چه هستین در این ایام؟